Rashonden Informatie


Mastino Napoletano

Terug naar
het rassen-overzicht

Een ontzagwekkende, massieve hond, afstammend van de oude oorlogshonden, bijna uitgestorven in het grootste deel van Europa, is de Mastino Napoletano, een gestandaardiseerde Mastino, gehouden op boerderijen in Zuid ItaliŽ als bewaker en verdediger. Dit ras is herontdekt na de Tweede Wereldoorlog, toen de Italianen zich realiseerden dat hun Mastino een nationale schat was.

De oorsprong van de Mastino Napoletano kan teruggevoerd worden tot de oorlogshonden van Egypte, PerziŽ en MesopotamiŽ. Er zijn schilderingen en beelden van soortgelijke honden, die gedateerd worden tot drieduizend voor Christus. Alexander de Grote uit MacedoniŽ (4de eeuw voor Christus) krijgt de eer toebedeeld, dat hij wordt gezien als degene die de Mastino Napoletano heeft gecreŽerd. Deze keizer heeft de reusachtige oorlogshonden gekruist met kortharige Indiase honden, om de Molossus te verkrijgen, die op zijn beurt de voorouder van de Mastino Napoletano is. Karakteristiek voor de Kolossus zijn een brede, korte snuit en een zware halskwab, kenmerken die we ook bij de Mastino Napoletano terugzien.

Ook de Romeinen gebruikten de Kolossus als oorlogshond en tevens als vechthond om in hun circussen tegen wilde dieren te vechten. Na de inval in BrittaniŽ hebben de Romeinen de nog grotere Mastiffs met de Kolossus gekruist. Uit deze oorlogshonden zijn verschillende grote Europese rassen voortgekomen

In 1946 in Napels, was de eerste tentoonstelling waar deze hond werd tentoongesteld. Er waren zes exemplaren van dit ras te bewonderen. De rasstandaard die in 1948 voor de Mastino Napoletano is vastgelegd, is in 1973 herschreven om een grotere nauwkeurigheid te verkrijgen. De Mastino Napoletano geniet tegenwoordig meer bekendheid en zijn populariteit neemt toe. De Neapolitan Mastiff Club of America is in 1973 opgericht.

Net als andere grote honden leeft de Mastino Napoletano niet erg lang, de gemiddelde levensverwachting is 10 jaar. Over het algemeen is het een gezond en stevig ras, maar gezondheidsproblemen die de Mastino Napoletano kan enkele gezondheidsproblemen ontwikkelen, waaronder heupdysplasie, groeipijnen vanwege zijn grote botten (dit gaat vanzelf over), oogontstekingen waarvoor een kleine ingreep nodig kan zijn en hartproblemen.
De Mastino Napoletano is makkelijk te verzorgen. Hij verhaart zeer weinig en alleen borstelen is al voldoende om de vacht in goede conditie te houden. Deze hond kan goed tegen kou, maar heeft problemen met de aanpassing aan warm en vochtig weer. De Mastino Napoletano kwijlt, vooral tijdens het eten en het drinken. Warm weer en nervositeit kunnen ook tot kwijlen leiden, maar hier kan een kleine handdoek uitkomst bieden.
De grote, als werkhond geclassificeerde aanhankelijke Mastino Napoletano kan ook een fijn gezinshuisdier zijn en kan zelfs op een appartement worden gehouden. Maar deze hond is wel te groot voor een te kleine woning, omdat hij het meubilair opzij zal schuiven om ruimte voor zichzelf te maken. Deze hond doet het goed met kinderen, maar houdt zich afzijdig van vreemden; hij zal echter niet agressief worden. Wanneer hij als puppy is gesocialiseerd en afgericht zal hij met andere dieren overweg kunnen; maar vooral de mannelijke Mastino Napoletano heeft de neiging om agressiviteit te vertonen tegenover honden van dezelfde sekse. Het is een redelijke luiwammes, die ervan houdt om in en rond het huis te liggen, maar hij houdt ook van buiten zijn en lange wandelingen zijn goed voor zijn gezondheid. Om schade aan de botten te voorkomen, moet een jonge Mastino Napoletano niet te veel beweging krijgen of zelfs verhinderd worden al te veel te spelen.

Terug

 

 (hondenras)

Mastino Napoletano

Leeftijd: 9 - 11 jaar

Gewicht reu: 50 - 70 kg.
Gewicht teef: 40 - 60 kg.

 

Rasvereniging

Fokkers

Links