Rashonden Informatie


Newfoundlander

Terug naar
het rassen-overzicht

De Newfoundlander wordt ook wel de "Sint Bernard van het water" genoemd en men neemt aan dat dit ras is ontwikkeld uit de grote honden die Europese vissers naar het eiland Newfoundland brachten en kruisten met de Labrador, die ook een uitstekende zwemmer is. (liefhebbers van de Newfoundlander hebben het liever omgekeerd, dat de Sint Bernard zoiets als de "Newfie van de Alpen" genoemd zou worden, hetgeen waarschijnlijk dichter bij de waarheid zou zijn, omdat de Sint Bernard recenter met de Newfoundlander is gekruist) Sommigen zeggen dat de Newfoundlanders afstammen van de "beerhonden" die de Vikingen rond duizend voor Christus naar het eiland brachten. In ieder geval zijn deze honden, zeer bewonderd als ze waren als werkhonden en als huisdieren, in de achttiende eeuw van het eiland naar Engeland gebracht, waar het ras zoals wij het kennen is ontwikkeld. In feite dankt het ras zijn naam aan de Engelse schrijver en pleitbezorger van de Amerikaanse onafhankelijkheid George Cartwright. Cartwright heeft in Noord Canada gediend bij de Koninklijke marine en hij heeft Newfoundland verkend. In 1775 heeft hij zijn hond genoemd naar het eiland van zijn herkomst, waar hij hem vandaan had gehaald voor het fokken.

Terwijl de Newfoundlander (ook wel kortweg Newf of Newfie genoemd) zijn weg naar de harten van de Engelsen vond, werd dit ras op het eiland van zijn herkomst bijna uitgeroeid door de wet. Om het houden van schapen te bevorderen, mochten de bewoners van Newfoundland volgens een wet die in 1780 werd uitgevaardigd, nog maar één Newfoundlander per huishouden houden. Hierdoor komt het dat de meeste stamboek Newfs, zelfs op hun geboorte eiland, afstammelingen zijn van honden die in Engeland zijn geboren. Een groot aantal van hen stamt af van "Siki", een mooie Engelse showhond uit de jaren twintig van de twintigste eeuw, die vele even mooie Newfoundlanders heeft verwekt. Siki zelf en drie van zijn zonen zijn in de Verenigde Staten geïmporteerd. De eerste verslagen van tentoongestelde exemplaren van dit ras dateren uit 1860, toen op een hondenshow in Birmingham zes Newfoundlanders werden aangemeld. In 1879 is dit ras voor het eerst door de American Kennel Club geregistreerd.

Hét kenmerk van de Newfoundlander is volgens de AKC een zeer zachtmoedig temperament. De Newfie is een fantastische werkhond en gezinshond en hij is zeer goed met kinderen. Beminnelijk en verbonden met het gezin is hij ook beschermend, zonder agressief tegenover vreemden te zijn. Een slecht gehumeurde Newfoundlander zal men zelden aantreffen; hij is zachtaardig, kalm en lief en deze dispositie is de meest belangrijke karakteristiek van dit ras, om de AKC nog maar eens te citeren. In feite is de expressie van deze hond op zich al overtuigend genoeg voor zijn vriendelijkheid en waardigheid; maar deze honden kunnen ook, zoals hun eigenaren hebben ondervonden, grote clowns zijn. Newfoundlanders willen zich deel van het gezin voelen en zijn blij met de aandacht die ze krijgen.

De Newfoundlander is gewoonlijk gezond en leeft gemiddeld tien jaar, maar net als vele andere rassen heeft dit ras ook een aanleg tot het krijgen van heupdysplasie en hartziektes. Deze honden zijn bijna 76 cm hoog en kunnen tot 68 kg wegen. Deze zeer behaarde honden verliezen zeer veel haar (en bijzonder veel in de lente) en kwijlen altijd. Deze honden moeten regelmatig worden verzorgd, liefst iedere dag worden geborsteld. De Newfoundlander kan op een appartement worden gehouden, maar het is echt een hond voor buiten en hij houdt erg van spelen en speciaal van zwemmen. De Newfoundlander is gevoelig voor hitte en moet bij warm weer van voldoende schaduw en veel koud water voorzien worden.

Terug

 

 (hondenras)

Newfoundlander

Leeftijd: 9 - 11 jaar

Gewicht reu: 64 - 69 kg.
Gewicht teef: 50 - 55 kg.

 

Rasvereniging

Fokkers

Links