Rashonden Informatie


Duitse Herdershond

Terug naar
het rassen-overzicht

De Duitse Herder als apart type is nog niet zo oud, hoewel zijn oorspong door sommige schrijvers teruggevoerd wordt tot de tijd van de oude Romeinen. Het huidige ras komt voort uit één enkele hond: Hector Linksrhein, later Horand von Grafrath genoemd. Deze hond is in april 1899 erkend als de eerste Duitse Herder. Kapitein Max von Stephanitz, die hem uitkoos, was op zoek naar een ras dat over sterke zenuwen beschikte en oplettend, onverstoorbaar, volgzaam, waakzaam en betrouwbaar zou zijn. Ook moest deze hond beschikken over moed, vasthoudendheid in het gevecht en hardheid. Dit is een hele lijst kenmerken, maar dit is wel wat we winden in de Duitse Herder, het meest populaire ras ter wereld; het is zowel een gezinshond als de beste allround werkhond en een "soldaat", als je probeert hem te verslaan.

Het Duitse leger heeft de Duitse Herder tijdens de Eerste Wereldoorlog voor verschillende taken gebruikt. De geallieerden hebben deze hond, toen ze zagen hoe effectief hij was, ook geadopteerd. Na de oorlog zijn de Duitse Herders in de Verenigde Staten populair geworden doordat ze in vele films een rol speelden. Er was in het hele land een run op honden die eruit zagen als Strongheart en Rin Tin Tin. Er gaat het gerucht dat de Duitse Herder, trouwe hond als hij is, de Warner Brothers van de ondergang heeft gered. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de Duitse Herder voor het Rode Kruis onvervangbaar. Maar gewone mensen en kennel clubs vonden het niet prettig dat een zeer gewild ras de naam van de "vijand" droeg; daarom werd aan de naam "Alsatian" de voorkeur gegeven. In 1977 heeft dit ras zijn oorspronkelijke naam weer teruggekregen.

De populariteit van de Duitse Herder bleef niet zonder gevolgen. Het zonder scrupules en zonder onderscheid fokken in de periode na de Eerste Wereldoorlog heeft ertoe geleid dat bij veel honden erfelijke problemen zoals heup - en elleboog misvormingen voorkwamen. Ook kan de Duitse Herder aangeboren hartafwijkingen vertonen en huidallergieën ontwikkelen.

De Duitse Herder is ongeveer 60 cm hoog bij de schouders, is iets langer dan dat hij hoog is en weegt ongeveer 36 kg. De vacht is meestal zwart en tan van kleur, maar er komen ook honden met andere kleuren voor. De levensverwachting van de Duitse Herder is ongeveer 13 jaar. Het is goed om de vacht dagelijks te borstelen, omdat de hond altijd haren verliest en ook nog eens in bepaalde seizoenen hevig in de rui komt. De vacht moet sporadisch gewassen worden, om het verlies van huidvetten te vermijden, hetgeen problemen kan veroorzaken.

De Duitse Herder is een zeer intelligente hond en hij leert graag. Deze hond is trouw en beschermend, zal tegenover onbekenden eerst wantrouwend zijn en is een goede waakhond. Maar de Duitse Herder wordt niet als vijandig beschouwd, eerder kalm en vol vertrouwen; agressie bij deze hond is een teken van slecht fokken. De Duitse Herder houdt van zijn familie, heeft graag gezelschap en moet niet alleen worden gelaten. Deze honden voelen zich het prettigst als ze een activiteit of een taak te doen hebben.

Terug

 

 (hondenras)

Duitse Herdershond

Leeftijd: 12 - 13 jaar

Gewicht reu: 34 - 45 kg.
Gewicht teef: 34 - 45 kg.

 

Rasvereniging

Fokkers

Links